menu

Blogs

De boom

Ik neem je mee naar het universum fluisterde de boom. Ik voelde een soort magneet die me wegtrok vanaf de wortels en zag mezelf in het donker wegzweven, de ruimte in, met  de sterren als kleine lichtpuntjes.

De oneindige reis van mijn ziel

De rivier stroomt door de bergen, de zon schijnt en schittert op de golfjes. Waar gaat de reis naar toe? Hoe vredig is het landschap om mij heen, waarom kan ik zo niet voor eeuwig varen? 

De stilte klinkt als muziek, maar dan zonder geluid. Zo nu en dan onderbroken door een fluit. Een fluit geweven van liefdesdraden, die het zonlicht met het water vermengt. 

Daar komt weer een bocht en nog een. Zachtjes beweeg ik heen en weer, wat is er verderop te zien? Ben ik misschien al aangekomen, of is het de oneindige reis van mijn ziel?

Pure pech ... of toch niet?

Je kent het vast ook wel. Iets waar je niets aan kon doen. De trein naar je geliefde die je op een haar na gemist hebt omdat je een lekke band kreeg onderweg naar het station. De wekker die niet afging door een stroomstoring waardoor je niet op tijd was voor een belangrijke sollicitatie. Er kan van alles misgaan waardoor jouw droom in duigen valt. Gevalletjes van overmacht......

Of toch niet? Het universum helpt je soms een handje. Pure pech wordt dan puur geluk. Want die geliefde blijkt helemaal niet de droomvrouw te zijn die je had gewenst want ze had al een ander. En door het missen van die sollicitatie kon je je eigen bedrijf opzetten en ben je nu miljonair. Het universum helpt je een handje: pure pech wordt puur geluk.

'Inzicht door Uitzicht' ... of net andersom?

Het is Oud en Nieuw. De maan en een prachtig vuurwerk verlichten de heldere hemel. Om 12 uur wensen we elkaar een gelukkig nieuwjaar en denken aan een hartenwens die komend jaar in vervulling moet gaan. Een nieuwe liefde of die geldprijs die de financiële zorgen doet verdwijnen.

Maar wat gebeurt er daarna met al die wensen of goede voornemens voor het nieuwe jaar? Soms blijven ze nog even hangen, maar vaak verdwijnen ze door de waan van de dag. Om dieper inzicht te krijgen in een wens is het goed om jezelf af te sluiten. Het maakt niet uit waar: bovenop een berg, aan een stil strand of gewoon thuis op de bank met een goed boek of een lekker muziekje aan. Visualisatie van de wens is daarbij de eerste stap en die is voor iedereen verschillend. Je kunt het resultaat meteen voor je zien, maar misschien ook al voelen. Je voelt dat je met je nieuwe liefde samen bent of je voelt de financiële vrijheid. Let goed op waar in je lichaam die gevoelens ontstaan. Door dit inzicht krijg je namelijk uitzicht op de realisatie van de wens. Dat is de eerste belangrijke stap op weg van droom naar werkelijkheid. Het begint allemaal door je intuïtie te volgen!

30 jaar getrouwd ...

Er is geen begin, er is geen einde, we zullen altijd samen blijven.

Maar ronde getallen zijn mooi, het is tijd om even stil te staan bij ons geluk.
Lekker eten met onze jongens, die inmiddels mannen geworden zijn.
Wat is het geheim van onze relatie? Vertrouwen, respect en duurzame liefde!

Meer geluk dan wijsheid

Het is een winterdag, lekker hardlopen. Langzaam het tempo opvoeren. Diep door de neus inademen en langzaam uitademen werkt verfrissend voor lichaam en geest. Het is een gelukzalig gevoel en er komt een bekend spreekwoord in mijn gedachten voorbij: wat is nou meer geluk dan wijsheid hebben?? Ik zie meteen een klavertje vier in gedachten. Maar geluk moet toch wel meer zijn?

Volgens een encyclopedie betekent dit spreekwoord "dat iemand meer door toeval dan door verstandig handelen iets bereikt". Dat zou betekenen dat toeval gelijk wordt gesteld met geluk. Maar is dat wel zo? Volgens sommigen bestaat toeval namelijk niet, hetgeen betekent dat geluk ook niet bestaat? Blijkbaar vinden zij dat alles door verstandig handelen wordt bereikt??

En wat te zeggen van het spreekwoord "geluk dwing je af". Dat klinkt veel beter. Zet je brein aan het werk, gebruik je intuïtie en laat los op het moment dat een oplossing goed aanvoelt! Het universum helpt je daarbij. Zoals Paulo Coelho in De Alchemist geschreven heeft "Als je iets wilt, spant het hele universum samen om ervoor te zorgen dat je je droom verwezenlijkt."

Geloof je dit niet? Dan kun je altijd nog een klavertje vier plukken en dag en nacht bij je dragen. Met een lieveheersbeestje erop zal het misschien nog meer geluk brengen?

Closing Cycles (uit een blog van Paulo Coelho)

'One always has to know when a stage comes to an end. If we insist on staying longer than the necessary time, we lose the happiness and the meaning of the other stages we have to go through.

Closing cycles, shutting doors, ending chapters – whatevername we give it, what matters is to leave in the past the moments of life that have finished.'

Soms komt er een plotseling einde aan een baan, een vriendschap .... of zelfs een droom! Einde betekent stilstand en 'stilstand is achteruitgang' zegt een bekend spreekwoord. We zijn dan vaak boos, teleurgesteld of verdrietig. We willen de oude situatie weer herstellen, net doen alsof er niets gebeurd is, alles bij het oude laten.

Accepteer dat alles in dit leven tijdelijk is. Banen komen en gaan en dat geldt ook voor vriendschappen en zelfs voor dromen. Wees je bewust van het hier en nu en zorg ervoor dat elke dag je lievelingsdag is, zoals Knorretje en Poeh altijd al hebben gedaan ...

Ithaka


Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka 
wens dat de weg dan lang mag zijn, 
vol avonturen, vol ervaringen. 
De Kyklopen en de Laistrygonen, 
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen, 
hen zul je niet ontmoeten op je weg 
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd 
de emotie die je hart en lijf beroert. 
De Kyklopen en de Laistrygonen, 
de woedende Poseidon zul je niet treffen 
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt, 
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft. 

Wens dat de weg dan lang mag zijn. 
Dat er veel zomermorgens zullen komen 
waarop je, met grote vreugde en genot 
zult binnenvaren in onbekende havens, 
pleisteren in Phoenicische handelssteden 
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen 
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout, 
ook opwindende geurstoffen van alle soorten, 
opwindende geurstoffen zoveel je krijgen kunt; 
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen 
om veel, heel veel te leren van de wijzen. 

Houd Ithaka wel altijd in gedachten. 
Daar aan te komen is je doel. 
Maar overhaast je reis in geen geval. 
't Is beter dat die vele jaren duurt, 
zodat je als oude man pas bij het eiland 
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf, 
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal. 
Ithaka gaf je de mooie reis. 
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken, 
verder heeft het je niets te bieden meer. 

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet. 
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al 
begrepen hebben wat Ithaka's beduiden. 


Konstantinos Kavafis (1863-1933)

(Uit: De Zahir, Paulo Coelho)

Paradijs op aarde

Hardlopend over het pad langs de golfbaan. De lentezon schijnt me tegemoet. Vandaag joggen, een kilometertje of vijf. Langs de plas en dan weer terug. Ik ben rustig in mijn hoofd, te rustig naar het blijkt. Na amper 1 kilometer gaat het pad omhoog. De wind drijft een paar wolkjes langs de zon en de bomen buigen mee. Een spel van licht en schaduwen, te mooi om voorbij te laten gaan. Een bankje nodigt me uit om op te gaan zitten. Wat een uitzicht, amper 1 kilometer van huis. Een tekst uit het Tsjechische volkslied flitst door mijn hoofd. 'Zemský ráj to napohled'....... dit is het paradijs op aarde!

Me and my shadow

Een mooie zondagochtend. Tijdens het hardlopen zie ik hem weer. Mijn schaduw. Eerst achter me en op de terugweg voor me. Er is geen ontkomen aan. Mijn schaduw beweegt met mij mee. 

Dat is nu eenmaal een natuurwet: als de zon (of een andere lichtbron) schijnt, zie je voorwerpen in de schaduw. Dus ook jezelf. 

Waar we ook zijn in dit leven, onze schaduw reist altijd met ons mee. Dat is een veilig idee. Zo kan ik mijzelf nooit kwijtraken, want de schaduw staat (loopt) achter mij. Maar de schaduw kan ook als inspirator dienen.  Schijnt de zon in mijn rug, dan loop ik mijn schaduw achterna. Een soort onzichtbare kopman, waaraan ik mij kan optrekken. Ik kan mijn schaduw nooit inhalen, maar dat is niet erg. Ik ga samen met mijn schaduw over de finish.